Τριγμούς σχεδόν σε όλο το πολιτικό φάσμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει δημιουργήσει η απόφαση της Αυστρίας να παρατείνει την εργασιακή μέρα από το συνηθισμένο οκτάωρο σε δωδεκάωρο. Εδώ και δεκαετίες, το οκτάωρο υπήρξε ένας από τους θεμελιώδεις λίθους του ονείρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ένα κεκτημένο που αποκτήθηκε ύστερα από αιματηρούς αγώνες δεκαετιών. Συνεπώς, βοηθούσε το δυτικό ευρωπαϊκό οικοδόμημα να ξεχωρίζει ως πολιτισμένο και ανθρώπινο.

Ωστόσο, φαίνεται πως υπάρχει τάση από διάφορους κύκλους να αλλάξουν το εργασιακό status quo του οκταώρου ανά ημέρα και του σαρανταώρου ανά εβδομάδα. Το Brexit σε συνδυασμό με την πολιτική κρίση που έχει δημιουργηθεί στην Ευρώπη λόγω του μεταναστευτικού, αλλά και του επερχόμενου εμπορικού πολέμου με τις ΗΠΑ, έχει επιφέρει σημαντικές μεταβολές. Έχει αυξήσει τις πιέσεις για τη δημιουργία ενός παραγωγικοκεντρικού και όχι πλέον ανθρωποκεντρικού εργασιακού μοντέλου.

Η αρχή έγινε σε μια από τις πλουσιότερες οικονομίες της ΕΕ, την Αυστρία. Όπως είναι λογικό κι αναμενόμενο, αυτή η ξαφνική εργασιακή μετάλλαξη της Αυστρίας δημιούργησε προβληματισμό στα εργατικά συνδικάτα, καθώς και στην πλειοψηφία κομμάτων των περισσοτέρων ευρωπαϊκών κρατών. Φυσικά, η Ελλάδα δεν αποτελεί εξαίρεση.

Προσπαθώντας να καθησυχάσει τους πολίτες για την κατάσταση, η Υπουργός Εργασίας κ. Έφη Αχτσιόγλου επεσήμανε σε μήνυμα που ανέβασε στον προσωπικό της Facebook λογαριασμό ότι το οκτάωρο αποτελεί θεμελιώδες εργασιακό δικαίωμα. Αυτό το δικαίωμα δεν θα πρέπει να τίθεται υπό αμφισβήτηση. Επίσης, τόνισε ότι το συγκεκριμένο θέμα θα συζητηθεί εκτενώς στη συνάντηση των Υπουργών Εργασίας της ΕΕ, κατόπιν πρόσκλησης που απέστειλε η Υπουργός Εργασίας της Αυστρίας, κ. Beate Hartinger-Klein, στο πλαίσιο της ανάληψης της ΕΕ προεδρίας από την Αυστρία σε περίπου έξι μήνες.

Είναι φανερό ότι το οικοδόμημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης περνάει μια από τις δυσκολότερες εποχές του. Αρχίζει και δημιουργείται ένα ολοένα μεγαλύτερο χάσμα μεταξύ των Νότιων και Βόρειων Ευρωπαίων εταίρων ακόμα και σε θεμελιώδη ζητήματα, όπως είναι οι αρχές του ανθρωπισμού, η αλληλεγγύη, η οικονομική ανάπτυξη, το μεταναστευτικό, και τώρα τα εργασιακά. Θα υπάρξει άραγε η απαραίτητη πολιτική βούληση;